Οι χρυσές δουλειές των ευρωπαίων επιτρόπων

Τι κάνουν οι ευρωπαίοι επίτροποι όταν γεράσουν; Σίγουρα πάντως δεν αντιμετωπίζουν οικονομικό πρόβλημα. Διότι πέρα από την ανθρωπιστική πλευρά του προβλήματος, πρόκειται για ένα κρίσιμο πολιτικό και οικονομικό ζήτημα. Πολιτικό λόγω της διαπλοκής των λόμπι με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. 

Ωστόσο η συνάφεια μεταξύ αρμοδιοτήτων και επαγγελματικής ενασχόλησης των επιτρόπων μετά (ή και πριν) τη θητεία τους στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή προκαλεί σύγκρουση συμφερόντων. Και δεν πρόκειται μόνο για θέμα ηθικής τάξης.

Διότι η επαγγελματική διαδρομή πολλών πρώην επιτρόπων αποκαλύπτει ότι η θητεία τους στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή μάλλον τα μελλοντικά τους επαγγελματικά σχέδια εξυπηρετεί παρά τα συμφέροντα (οικονομικά και άλλα) τα οποία καλούνται να υπερασπιστούν. Πρόσφατο παράδειγμα, ο γερμανός πρώην επίτροπος Γκύντερ Φερχόιγκεν ο οποίος ανέλαβε - μεταξύ πολλών άλλων- θέση συμβούλου στην Ενωση Εμπορικών Επιμελητηρίων της Τουρκίας, ενώ ο μέχρι πρότινος τομέας ευθύνης του αφορούσε τις επιχειρήσεις και τη βιομηχανία καθώς και την προετοιμασία των ενταξιακών διαπραγματεύσεων για την Τουρκία. Και δεν είναι μόνον αυτός. Πλήθος ευρωπαίων αξιωματούχων μεταπηδούν μετά τη λήξη της πενταετούς θητείας τους σε καίριες θέσεις συμβούλων και στελεχών σε ιδιωτικές επιχειρήσεις οι οποίες δραστηριοποιούνται σε τομείς που ταυτίζονται με τις ως τότε αρμοδιότητές τους. 
Θα μπορούσε βέβαια κάποιος να υποθέσει ότι οι επίτροποι αναζητούν απλώς ένα εισόδημα ώστε να εξασφαλίσουν τα προς το ζην. Ωστόσο και για αυτό έχει φροντίσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή που δεν πετάει στον δρόμο όσους εργάστηκαν σε αυτήν. Οι κανονισμοί της προβλέπουν όχι μόνο γενναίααποζημίωση κατά τη διάρκεια της θητείας των επιτρόπων αλλά και επιπλέον «βοήθημα» μετά την παράδοση των καθηκόντων τους. Επιπλέον οι επίτροποι δικαιούνται πλήρη σύνταξη στα 65 τους χρόνια η οποία απέχει παρασάγγας από τις συντάξεις που προβλέπουν τα μέτρα λιτότητας τωνευρωπαϊκών κυβερνήσεων. 

Το σκάνδαλο ξεκινά από την κεφαλή της Κομισιόν. Ο πορτογάλος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής 
Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο μπορεί να εμφανίζεται υπέρμαχος της δημοσιονομικής αυστηρότητας, αλλά η αυστηρότητά του δεν περνάει στην αυλή του. Οι πέντε σωματοφύλακες που τον συνοδεύουν κατά τις δημόσιες εμφανίσεις του λαμβάνουν πολλούς περισσότερους μισθούς από τους «ευνοημένους» έλληνες εργαζομένους. Για την ακρίβεια, αμείβονται ταυτόχρονα από τα κοινοτικά ταμεία αλλά και από την πορτογαλική αστυνομία (καθ΄ ότι ομοεθνείς του Μπαρόζο). Συνολικά δηλαδή 28 μισθούς! Εφόσον είναι τόσο γενναιόδωρος με τους άνδρες της προσωπικής του ασφάλειας γιατί να μη δώσει άδεια στους στενούς του συνεργάτες να εργαστούν μετά την απαλλαγή από τα καθήκοντά τους σε παρεμφερείς τομείς του ιδιωτικού τομέα; 

Διότι υπάρχουν κάποιες δικλίδες ασφαλείας σχετικά με τομείς στους οποίους απασχολούνται μετά την «αποστράτευσή» τους οι επίτροποι. 

Ωστόσο οι σχετικοί κανονισμοί της Κομισιόν ερμηνεύονται κατά το δοκούν από τους εκάστοτε προέδρους που δίνουν τη σχετική «άδεια εργασίας». Είναι ενδεικτικό ότι επτά από τα 13 μέλη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τα οποία χρημάτισαν επίτροποι κατά την πρώτη θητεία του κ. Μπαρόζο (2004-2009) και δεν επελέγησαν για τη δεύτερη θητεία, συνεχίζουν την καριέρα τους σε εταιρείες παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών, τραπεζικούς ομίλους και μεγάλες βιομηχανίες. Οι ίδιοι είχαν επιφορτιστεί τα προηγούμενα χρόνια με την προάσπιση των συμφερόντων των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης σε τομείς όπως η εσωτερική αγορά, το εμπόριο, οι ναυτιλιακές υποθέσεις, ακόμη και η προστασία των καταναλωτών. Απαντες εξασφάλισαν τη σχετική άδεια του νυν προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ο οποίος φαίνεται ότι έχει μια ιδιαίτερα διασταλτική αντίληψη περί της σύγκρουσης συμφερόντων. 

Υποτίθεται πάντως ότι ο κώδικας δεοντολογίας των αξιωματούχων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής καταρτίστηκε ακριβώς για αυτόν τον λόγο, για να αποφεύγονται φαινόμενα όπως αυτά του γερμανού επιτρόπου 
Μάρτιν Μπάνγκε μαν. Ο τελευταίος πήρε το 2000 «μεταγραφή» αμέσως μόλις ολοκληρώθηκε η θητεία του ως επιτρόπου για τη Βιομηχανία, την Πληροφόρηση και τις Τηλεπικοινωνίες στον ισπανικό τηλεπικοινωνιακό όμιλο Τelefonica. 

Σύμφωνα λοιπόν με τον ισχύοντα κανονισμό οι επίτροποι δεν μπορούν να απασχοληθούν σε επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα με συναφείς δραστηριότητες όπως αυτές που είχαν προηγουμένως οι ίδιοι. Ωστόσο αυτός ο περιορισμός ισχύει μόλις για έναν χρόνο μετά τη λήξη της θητείας τους. Σε κάθε περίπτωση αντίστοιχοι κανόνες για την έξωθεν καλή μαρτυρία των επιτρόπων θα έπρεπε να εφαρμόζονται και για τους υπόλοιπους αξιωματούχους των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων. 

Οπως, για παράδειγμα, για τους προέδρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Το παράδειγμα του Ιρλανδού 
Πατ Κοξ ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος του Κοινοβουλίου από το 2002 ως το 2004 είναι εύγλωττο. Ο ίδιος αυτή τη στιγμή είναι σύμβουλος της επιτρόπου Μεγκλένα Κούνεβα η οποία είναι επιφορτισμένη με την προστασία του ευρωπαίου καταναλωτή και ταυτόχρονα είναι σύμβουλος επιχειρήσεων όπως η Μicrosoft, η Μichelin και η φαρμακοβιομηχανία Ρfizer. Ασφαλώς είναι πολλά τα χρήματα που μπορεί κάποιος να κερδίσει προσφέροντας μόνο λίγη από τη «σοφία» που απέκτησε ως επίτροπος. Και ως εκ τούτου είναι δύσκολο να προβάλει κάποιος αντίσταση σε μια τέτοια επαγγελματική πρόταση. Οσο αδέκαστος και αν είναι. Η ουσία όμως του προβλήματος είναι ότι τα λόμπι όχι μόνο κυκλοφορούν στους διαδρόμους της Επιτροπής και του Κοινοβουλίου αλλά σχεδόν νομοθετούν δυνάμει της εξουσίας που τους δίνει η ίδια η Κομισιόν. Εφόσον το νομοπαρασκευαστικό έργο της Επιτροπής ανατίθεται σε ομάδες Ειδικών οι οποίες με τη σειρά τους στηρίζονται σε γνωμοδοτήσεις στελεχών ιδιωτικών επιχειρήσεων είναι φανερό ότι η διαπλοκή έχει εισχωρήσει για τα καλά στις Βρυξέλλες. 

Και να ήταν μόνον η έλλειψη διαφάνειας. Μοιάζει τουλάχιστον παράδοξο να είναι κανείς πολέμιος της σπατάλης δημοσίου χρήματος όταν εμφανίζεται γαλαντόμος στα του οίκου του. Δεν έχει περάσει καιρός από τότε που δημοσιοποιήθηκαν τα λειτουργικά έξοδα του Μπαρόζο, τα οποία μάλλον «βασιλικά» θα έπρεπε να χαρακτηριστούν. Και πώς να διατηρήσει σχέσεις εμπιστοσύνης με τους ευρωπαίους πολίτες ο εκάστοτε επίτροπος του οποίου ο βασικός μισθός ανέρχεται σε 20.000 ευρώ μηνιαίως (24.000 για τον πρόεδρο της Κομισιόν) ενώ έχει εξασφαλισμένη αποζημίωση ίση με το 65% των αποδοχών του για τα πρώτα τρία χρόνια μετά τη λήξη της θητείας του;

tovima.gr


ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Όλα τα παρακάτω πεδία είναι υποχρεωτικά, οπότε πρέπει να τα συμπληρώσεις για να μπορέσεις να υποβάλεις το σχόλιό σου! Η διεύθυνση e-mail που θα καταχωρήσεις ΔΕΝ θα δημοσιευθεί.

Σύμφωνα με τους όρους χρήσης σε περίπτωση χρήσης ψευδωνύμου, πριν την δημοσίευση του σχολίου σου μπορεί να υπάρξει επικοινωνία μέσω e-mail για την ταυτοποίηση των στοιχείων σου χωρίς αυτά να δημοσιοποιηθούν ή/και να δημοσιευθούν.

Δώσε μία έγκυρη διεύθυνση e-Mail. Η διεύθυνση e-mail που θα καταχωρήσεις ΔΕΝ θα δημοσιευθεί.

Πάτα στο πιο πάνω τετραγωνίδιο για να μας αποδείξεις οτι δεν είσαι ...ρομπότ!

Pantelis

ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΙ

ΠΙΚΑΝΤΙΚΑ

ΥΓΕΙΑ

v-websites.gr - Καταστευή Ιστοσελίδων

Κατασκευή Ιστοσελίδων | Web Productions

kalymniansvoice.com

Copyright © 2017 | All rights reserved.

Ακολουθείστε μας στο Facebook
Μας αρέσει να μας λέτε ότι ...σας αρέσουμε!